#15 | Falaises d’Étretat

Samenvatting

De kliffen van Bretagne zijn mooi maar de Falaises d’Etretat in Normandië zijn van een buiten categorie. Tijd voor een hernieuwde kennismaking en voor een mooie wandeling langs deze schoonheden.

We rijden langs de kust verder naar het noorden. Het landschap is hier een beetje saai en de dorpjes langs de kust zijn van hetzelfde niveau. We besluiten daarom al snel om de snelweg te pakken in de richting van Honfleur waar we willen lunchen. Vlak voor de afslag Honfleur ziet het weerbericht er niet zo fraai uit. Het regent, dus we passen onze planning aan en besluiten door te rijden naar Etretat. Als de buienradar klopt is het droog als we daar aankomen. In Etretat waren we al eens eerder, in 2016 maakten we toen onze eerste reis met de nieuwe camper naar Normandië

Camping Abijune

We rijden naar camping Abujine in Le Tilleul, een klein dorpje even ten zuiden van Etretat. Rond 14:00 komen we daar aan en het blijkt maar weer eens dat op tijd inchecken in toeristische oorden van belang is want er zijn nog twee plekjes over. Camper plekken wel te verstaan want de camping zelf is vol. Voor ons best al vinden we € 30,20 voor een nachtje zonder stroom wat aan de hoge kant voor zo’n kleine plek

Camperplek op camping Abijune

Nou ligt de camping op nog geen 10 minuten van Etretat dus daar betaal je natuurlijk ook voor. Zoals verwacht is het droog dus we stappen snel op de fiets richting de kust. Vanuit het dorp is het een kwartiertje fietsen naar Plage du Fourquet. Een prachtig kiezelstrand waar je alleen lopend of met de fiets kan komen. Wow wat een plaatje, zelfs iemand die niet van het strand houdt (zoals ik) wordt hier wel enthousiast van toch ?

Plage du Fourquet

Vanaf het strand gaat er een pad stijl omhoog de kliffen op. Eén naar het zuiden en dan loop je naar de Phare d’Antifer en een naar het noorden en dan kom je bij de Falaises d’Etretat. Wij nemen het pad naar het noorden want we willen de beroemde kliffen zien en dan moet je vanaf hier dus noordwaarts. Het heeft gisteren flink geregend dus de paden zijn nat, glad en blubberig. Na een flinke klim van 100 meter omhoog worden we meteen getrakteerd op het uitzicht waarvoor we gekomen zijn.

Pointe de la Courtine
Pointe de la Courtine

Deze rotsen zijn ontstaan in, hoe kan het ook anders, het Krijttijdperk en daarom noemen we het dus krijtrotsen. Eigenlijk best wel logisch. Ooit liep er een rivier parallel aan de kust die de drie enorme bogen heeft uitgesleten. Het is een gaaf gezicht die witte kliffen tegen een azuurblauwe zee. Alle kliffen hebben overigens een naam. De eerste die we zien is de Pointe de la Courtine. Google translate geeft daarvan geen vertaling dus hij zal wel vernoemd zijn naar zijn of haar ontdekker of zo.

Manneporte

Als we verder lopen krijgen we zicht op de volgende klif. Deze is bijkans nog mooier dan de eerste want dat is er een met een gat erin. Ook al zo’n bakbeest die recht uit zee omhoog steekt. Indrukwekkend stukje steen zullen we maar zeggen. De rotsen zijn overigens inspiratiebron geweest voor vele kunstenaars en schrijvers zoals Monet en Guy de Maupassant.

Wow ! Manneporte

Het pad dat over de pas loopt is vandaag zoals gezegd slecht begaanbaar. Wij hebben gelukkig onze waterdichte bergstappers aan maar we krijgen medelijden met de toeristen die op slippers, op zwart leren schoenen of witte gympen dit tochtje ondernemen. Je zal toch met je Italiaanse merk schoenen door deze bagger moeten. Haha

Belval

De derde klif die we tegenkomen is wel de meest bekende. Het is de porte Belval met de Aiguille. Sommige mensen zeggen dat de Belval een olifantenslurf is. Dat zou kunnen maar ik zie de kop en het lijf van dat beest dan niet maar misschien ligt het aan mij. Dat spitse puntje is dus Aiguile waarvan translate zegt dat het ”naald” betekend. Als beta student zou ik zeggen dat het meer een kegel is dan een naald dus Cône (dat is kegel op zijn Frans) was naar mijn mening beter geweest dan Aiguile.

Belval en Aiguile

De Belval en de Aiguile liggen het dichtste bij het dorp en die worden dan ook het drukste bezocht. Er zijn niet heel veel mensen die de moeite nemen om vanuit Etretat door te lopen naar Pointe de la Courtine ook al is dat maar 2 kilometer. Boven op de Belval heb je een prachtig uitzicht op het dorp Etretat

Etretat
Etretat

Etretat heft iets meer dan 1000 inwoners maar wordt op deze zondag bezocht door een veelvoud daarvan aan toeristen. Vooral veel mensen uit Indië valt ons op. Zoals al eerder aangegeven missen we hier de Aziatische toeristen. Misschien komt dat door de huidige reis beperkingen.

In Etretat is het dus druk maar ook wel gezellig. Met een straat orkestje, strandgangers en de vele volle terrassen is het best goed vertoeven hier. We nemen een kopje thee met uitzicht op zee en betalen daar vanzelfsprekend Amsterdamse prijzen voor 🙂

De drukte op de eerste klif doet ons besluiten om via een andere route terug te lopen. Eigenlijk is dat een veel betere route omdat de massa direct vanaf het strand naar de Falaises d’Etretat wil met alle drukte op het smalle pad als resultaat. De andere route start vanaf de grote parkeerplaats Parking du Valaine aan het begin van het dorp, daar kun je eventueel ook de camper parkeren. Je loopt daarna tussen de golfbaan en de graan velden door en dan kom je bij Pointe de la Courtine uit. Heel rustig en veel beter te belopen

Het pad vanaf de parkeerplaats

We dalen vervolgens af naar het mooie strand waar we onze wandeltocht begonnen. Daar is het heerlijk bijkomen van al die indrukken. Ondertussen schijnt de zon weer volop. Genieten dus.

Druk he ?

Het was zomaar weer een mooie dag bij de Falaises d’Etretat. Want kan het toch heerlijk zijn zo met de camper op pad..

2 gedachten over “#15 | Falaises d’Étretat

    • 26 juli 2021 om 19:29
      Permalink

      Dank je wel Gerrit, mooie foto’s maken is een van onze hobby’s

      Beantwoorden

Geef een reactie