#14 | De zeehaven van Arromanches

Samenvatting

Na de invasie in 1944 werd er in Arromanches in sneltreinvaart een tijdelijke zeehaven ingericht. Een knap staaltje engineering in die tijd. We bezoeken het dorp waar de stille getuigen nog altijd aanwezig zijn.

Weeromslag

Het weer is inmiddels omgeslagen. Dat is best weer even wennen van 28’C naar 20”C en met af en toe een bui. We vertrekken vroeg vanaf de camping en verlaten Bretagne, doorkruisen Normandië en arriveren net na de middag in Arromanches. Onderweg is het druk. Heel druk. Het is duidelijk dat de vakanties nu echt zijn begonnen en gelukkig rijden wij tegen de drukte in.

We willen op de camping Muncipal staan. Die ligt in het centrum van het dorp vlak bij het strand. Het is er heel erg rustig. Ik denk dat er maar 25% van de plekken bezet is. De slagboom is echter dicht en de receptie gaat pas om 16:30 open. Geen mogelijkheid om ondertussen alvast een plekje uit te zoeken. Wat is dat toch een slechte service en gewoonte hier. We besluiten daarom maar naar de camperplaats te rijden boven in het dorp. De eerste camperplaats tijdens deze vakantie. Waarom ? Omdat we het toch wel lekker vinden om lekker bij de camper te kunnen zitten en bij de meeste camperplaatsen in deze regio is dat toch lastig en krap. Aangezien het nu toch slecht weer is, is het niet zo’n probleem.

Camperplaats in Arromanches

De plekken zijn hier heel erg smal. Naast de camper kun je zeker niet zitten. Op de voorste rij heb je wel een mooi uitzicht en kun je met goed weer voor de camper zitten. Kosten zijn € 10 per 24 uur.

In flander fields

We waren al eerder in Arromanches in 2016. Toen bezochten we de 360 graden bioscoop. Dat is een must do. Wat indrukwekkend. Lees ons blog daarover, de link staat hierboven. Dit keer gaan we dus niet naar de film. In het hele dorp staan nog veel attributen van destijds, Een tank, een brug deel, een jeep. Even buiten het dorp staat een oude tank van de geallieerden. Achterop een krans met klaprozen.

Klaprozen
Eerste Wereldoorlog

Op 2 mei 1915 was de Canadese chirurg John McCrea getuige van de begrafenis van zijn vriend, luitenant Alexis Helmer. Helmer was één van de ruim 70.000 Geallieerde slachtoffers van de Tweede Slag om Ieper, de eerste veldslag waarbij het Duitse leger gifgas inzette. Het viel McCrea tijdens de ceremonie op dat de graven van de gevallen soldaten voornamelijk begroeid waren door klaprozen (poppies). Het inspireerde hem tot het schrijven van “In Flanders Fields”, een gedicht over de oorlog en de dood.

In Flanders fields, the poppies blow Between the crosses, row on row That mark our place; and in the sky The larks, still bravely singing, fly Scarce heard amid the guns below… We are the Dead. Short days ago We lived, felt dawn, saw sunset glow, Loved, and were loved, and now we lie In Flanders fields… Take up our quarrel with the foe: To you from failing hands, we throw The torch; be yours to hold it high. If ye break faith with us who die We shall not sleep, though poppies grow In Flanders fields…  

Inmiddels staat de klaproos bekend als symbool voor de oorlogsherdekking hoewel dat in Nederland niet wordt gebruikt.

Zeehaven

Op het strand liggen de stille getuigen van wat destijds een van de grootste logistieke uitdagingen was. De legerleiding wilde de beschikking hebben over een diep zeehaven om daarmee materiaal te kunnen aanvoeren. Omdat bij de slag om Diepe gebleken was dat het veroveren van een bestaande zeehaven geen haalbare optie was werd een tijdelijke haven geproduceerd die, in onderdelen over het kanaal naar Normandië werd gesleept.

Stille getuigen nog op het strand

Een paar dagen na D-day was de haven al operationeel. De haven heeft tot en met november 1944 gefunctioneerd. Daarna hadden de geallieerden voldoende andere en betere opties beschikbaar.

Enkele tientallen caissons heeft men na de oorlog laten liggen waardoor het strand van Arromanches een populaire bestemming is voor toeristen. Het hele dorp draait vanzelfsprekend om de invasie. Winkeltjes met souvenirs en veel eetgelegenheden. Maar ook een museum en de genoemde 360 graden bioscoop. Voor de oorlog was het dorp een hele sjieke kustplaats en een vissersdorp. Gevist wordt er nog steeds als is dat inmiddels minimaal.

Er wordt nog wel gevist

De huizen langs de boulevard laten de oude glorie nog zien. Het jammer dat de staat van onderhoud erg te wensen overlaat. Het geeft alles bij elkaar een beetje armoedige indruk. Zonde hoor.

Mooie panden, slecht onderhouden.

2 gedachten over “#14 | De zeehaven van Arromanches

  • 25 juli 2021 om 13:40
    Permalink

    We genieten van jullie tocht en doen nieuwe ideeën op. Veel plezier

    Beantwoorden

Geef een reactie