Geevor Tin Mine

Omdat het museum van de tinmijn op zaterdag gesloten is (nou ja) staat het bezoek vandaag op het programma samen met een fietstocht langs de kust naar St Ives. Uiteindelijk is er zoveel te zien in het museum dat we daar tot 16:00 blijven en de fietstocht achterwege blijft. Het museum is een must do als je in de regio bent. Een verslag met wat historie en veel foto’s vandaag.

We betalen 13 pond per persoon voor de toegang. Het museum bestaat uit verschillende gebouwen waar je vrij in en uit mag lopen. Daarnaast is er een rondleiding door de voormalige opwerkingsfabriek en een rondleiding door een deel van de mijn.

Helm verplicht

De Geever Tin Mijn is in de huidige hoedanigheid in bedrijf geweest tussen 1911 en 1990 en er is totaal 50.000 ton zwarte tin geproduceerd. Omdat de prijs op de markt halveerde in de jaren 80 waren de kosten hoger dan de opbrengsten en is de mijn gesloten. Het complex is nu nationaal erfgoed. Het wordt op een hele indrukwekkende manier onderhouden en gepresenteerd.

Alsof de mijnwerkers een uur geleden naar huis zijn gegaan. Overigens is de mijn ook bekend van de TV serie Poldark. Wij hebben de serie nog niet gezien maar het wordt hier overal aangegeven 🙂

Als eerste lopen we langs algemene gebouwen met wat historisch materiaal. Mooie oude troep 🙂

Centraal in het midden staat het Winder House waar de lift werd bediend. Dat ging indertijd anders zonder de moderne elektronica van nu. Met 1,2 of 3 keer bellen gaf men aan waar de lift naar toe moest.

De liftbediening

In The Dry konden de mijnwerkers zich omkleden en douchen. Het is gebouwd in 1935 en daarna lijkt het niet meer te zijn aangepast ! Dat was indrukwekkend. Zo mooi bewaard.

Zo achtergelaten
Mooie moderne brede douchekoppen
Was oranje in de mode en komt dat van het stof ?
The end op 16/2/1990
Waar is Mr Pascoe ?

In The Mill werd de gewonnen erts opgewerkt tot het Tinoxide wat uiteindelijk werd verkocht. Hier werd toen al 24/7 gewerkt. De technieken van toen zie je nu nog steeds terug als het om scheiden van stromen gaat. We krijgen hier een rondleiding door een aardige gids. We zijn samen met 4 bejaarden gasten. Lekker klein groepje en we voelen ons er helemaal thuis 🙂

Breken van de erts
Delen van het gebouw dateren van 1870

Vervolgens gaat de rondleiding door de Wheal Mexico Mine. Een hele oude mijnschacht (van voor 1900) die niet zoals de andere schachten onder zeeniveau gaat. Ik verbaas mij erover dat publiek hier mag komen. Het is smal, klein en nauw maar wel indrukwekkend. Gelukkig zijn we maar mat een groepje van 6 en niet met 20 ! Ik moet er niet aan denken wat voor chaos er ontstaat als er iets zou gebeuren.

Stofjas en helm is inderdaad wel handig

Daarna is het tijd voor een typisch Cornwall Pie (draadjes vlees met uien) en voor een bezoekje aan het laboratorium en de werkplaatsen.

Monsters uit de mijnen

We sluiten af met een wandeling richting de kustlijn waar nog veel oude vervallen gebouwen staan. 

Het was een mooie dag. We zijn feitelijk nog nooit zo lang in één museum geweest. Wat ons een betreft een must do als je in de regio bent. De rest van de dag luieren we op de camping. Morgen gaan we verder richting Lizard

Geef een reactie