De zilvermijn in Kongsberg

Omdat er een vliegtuig gehaald moet worden gaat voor het eerst deze vakantie de wekker af. Daar krijg je toch terstond nachtmerries van ? Het weer is helemaal opgeknapt dus we kunnen lekker buiten ontbijten. Daarna rijden we naar het vliegveld van Oslo dat overigens best wel ver van Oslo af ligt. Als we afdalen vanaf de camperplaats komen we langs de  Olympische springschans. Als je daar vanaf durft te roetsen dan ben je echt niet gezond. Brrrrrrr wat een hoogte.

Durf je ? Echt niet !

Na 45 minuten rijden komen we bij het vliegveld van Oslo en zetten we Rik af

Doei !

Vervolgens moeten we weer terug naar Oslo want dat is nu eenmaal het snelste. OP die manier betalen we wel 2 keer tol. Dat gaat overigens met Noorse efficiëntie. Je hoeft niet te betalen (zoals in Frankrijk), je hebt ook geen sticker nodig (zoals in Oostenrijk) maar je krijgt gewoon netjes een acceptgiro thuis. Zo hoort het toch. Nou ja, liever geen tol natuurlijk. Dat is het het beste :). We gebruiken de lunch in Mjøndalen waar we zomaar tegen een mooie muurschildering aanlopen.

Wow

We zijn onderweg naar Rogaland, een regio van Noorwegen waar we nog wat routes op onze bucketlist hebben staan. Onderweg komen we door de regio Telemarken. In Kongsberg rijden we langs de oude zilvermijn. Daar zijn we al een aantal keren langs gereden in voorgaande jaren. We rijden al een tijdje dus een mooie tussenstop.

Zo ga je de mijn in

Kongsberg is in 1624 gesticht als “Konings Bierg”. De toenmalige koning Christian IV van de Deens/Noorse Unie bezocht het gebied vanwege het gevonden zilver en  besloot toen om daar maar een plaatsje op te richten. Vervolgens is tussen 1624 en 1957 in deze mijn 1350 ton zilver uit de grond gehaald. Kassa dus.

In het treintje. of eigenlijk veewagentje nummer 5

Met een heel klein treintje rijden we de berg in, opgepropt in mini wagonnetjes. Je moet geen claustrofobie hebben !  2300 meter in de berg krijgen we een rondleiding in het Engels.

De gids vertelt

Leuk detail is dat tijdens de tweede wereldoorlog de mijnen door de Noorse overheid als geheime schuilplaats zijn gebruikt voor oa.a  kunstwerken waaronder het wereldberoemde schilderij ‘De Schreeuw’ van Edvard Munch !

Laura heeft de groene helm (= laatste van de groep)
Lange gangen maar goed toegankelijk
Een werkplaats onder de grond

Na het bezoek rijden we verder naar de Sandencamping aan het Seljordvatn. Nu zijn wij vast en zeker een beetje bevooroordeeld maar wat een verschil met Zweden ! Wat is het toch een stuk relaxter in Noorwegen met camperplaatsen en campings. Elke 5 km is er wel een camping of camperplaats, geen gedoe met campingscards, een prachtige, rustige plek aan het meer, keurig sanitair. Hier betalen we met genoegen 250 kronen voor.

Heerlijke camping !

 

 

 

Geef een reactie