#3 | Passage du Gois

Samenvatting

We rijden vanaf Yport in een keer door naar het zuidelijkste puntje van onze reis zodat we daarna in kleine etappes terug kunnen rijden. We fietsen door de zout velden van de Fleur du Sel en nemen Passage du Gois, de weg naar Ile de Noirmoutier die alleen bij eb toegankelijk is.

Reisdag

We besluiten om nog een keer een lange dag achter elkaar te gaan rijden en jakkeren over de tolwegen naar het zuidelijkste puntje van onze rondreis. NIks aan zo’n dag eigenlijk maar dan hebben we die kilometers maar achter de rug. Zo komen we om 16:30 uur aan op de camping in Saint Gervais. We staan op camping le Fief Angiboud. Een voormalige boerderij. De eigenaresse geeft aan dat het erg rustig is omdat de Engelsen dit jaar niet mogen reizen. Nou wat heet rustig. Er staat bijna geen kip. Het is een camping met ruime plaatsen en eenvoudig sanitair. Prima.

Omdat we de hele dag in de auto hebben gezeten smeren we broodjes en stappen we nog even op de fiets voor een avond etappe. We rijden richting de kust en komen al snel langs de zout velden die typerend zijn voor deze streek. Fleur de Sel wordt hier gemaakt. De traditionele fleur de sel komt van de kust van Bretagne, vooral uit Batz-sur-Mer en Guérande (Fleur de Sel de Guérande is de meest bekende), maar ook op Île de Noirmoutier en Île de Ré. Het is een voedingsproduct met een lange traditie. De zoutbekkens bestaan al sinds de Romeinse tijd. In het jaar 868 wordt er al melding van gemaakt. Het is echter zondagavond dus er is weinig activiteit.

Zoutbekkens langs de kust

We fietsen door tot aan de Passage du Gois. Dat is een verbindingsweg vanaf het vaste land naar Ile de Noirmotier die alleen bij eb toegankelijk is. Als we aankomen wordt al snel duidelijk dat het geen eb is 🙂

Einde fietspad …..

We eten onze broodjes dus op en maken een tochtje door de waterrijke streek. Om u een indruk te geven: op de kaart ziet er er zo uit:

Veel kanaaltjes dus

Er lopen kleine wegen tussendoor maar de meeste lopen echter dood. Het lukt ons toch een rondje te rijden en we komen langs mooie plekjes waar het waterpeil in de slootjes meebeweegt met eb en vloed.

Le Pont Noir
Passage du Gois

De volgende dag besluiten we een nieuwe poging te wagen maar nu bij eb. om 1330 uur is het laagtij maar om 11:00 uur staan we al met de camper op de parkeerplaats langs de kust. Voor ons een lange file van auto’s die de zee in rijden via Passage du Gois.

Op de passage du Gois staat een file van 1 kilometer

Het voordeel van de fiets is dat je er langs kan. Je moet alleen net als de auto’s wachten tot het water lager is dan het wegdek anders krijg je natte voeten. Maar ja geduld is nu niet onze sterkste eigenschap (ahum die van de auteur) en door een plas van 5 centimeter water kun je ook fietsen dus gaan met de geit. Het gaat, maar wel met een paar zoute natte schoenen als resultaat.

Gevalletje aquaplannig

Al met al moeten we toch een aantal keer even wachten tot het water gezakt is want anders werd het wel wat al te gortig. Wat een leuke tocht zo dwars door zee. Na 4 kilometer arriveren we op Ile de Noirmotiers. Vanaf 830 woonden op dit eiland al mensen. De Nederlandse admiraal Tromp bezette het eiland in 1674. Vanaf de 17e eeuw was het een groot aanvoercentrum van gesmokkelde tabak, die van overzee aangevoerd werd met Engelse en Hollandse schepen. We zijn dus als Hollanders meer dan welkom op het eiland neem ik aan.

Ile de Noirmoutier

Langs de dijk is er een prachtig fietspad dat naar het stadje op het eiland gaat. Dat stadje heet heel origineel Noirmoutier en Ile. Je fietst langs mooie weilanden met brak water en zout velden. Oesters eten is hier populair maar die lusten wij niet.

Mooie fietspaden op het eiland

Noirmoutier en Ile is een stadje dat inmiddels is overgenomen door de toeristen. Veel winkels met prullen en eetgelegenheden. Gelukkig zijn een aantal panden nog wel in originele staat zodat je nog een beetje de oude sfeer kan proeven.

Hotel de Ville

Op het eiland staat een straf windje dat we op de heenweg helemaal tegen hadden. Na de lunch fietsen met het windje in de rug weer terug en dat gaat een stuk makkelijker. Dat moet ook wel want we willen natuurlijk voor het vloed wordt weer van het eiland af :). Stel je voor dat je na 1 kilometer een lekke band krijgt. Dan staat het water je toch sneller aan de lippen dan je wilt. Haha. Maar om 14:00 uur rijden we de weg alweer op en op dat moment is het nog maar net laagwater geweest. Alsof je door de wadden fietst. Het is een drukte van belang. Allemaal schelpenzoekers die op blote voeten een gratis mandje Fruit de Mer bij elkaar scharrelen. Een gezellig gezicht dus wij hebben er lol in

Op het vaste land laden we de fietsen in de camper en rijden we in een klein uurtje naar Pornichet. Ik heb die naam ook niet verzonnen maar er wonen gewoon mensen. Wij staan op camping du Bugeau waar je een polsbandje krijgt om gratis te kunnen dochen. Dat mag ook wel voor 39 euro per nacht! Verder een rustige camping.

2 gedachten over “#3 | Passage du Gois

Geef een reactie