Welcome to Hell
Samenvatting
We rijden een klein stukje en gaan dan op de fiets naar Blaenavon waar we een voormalige hoogovens bezoeken. Op de affiches staat Welcome to Hell. In de omgeving van Swansea fietsen langs de kust naar Mumbles
Op de fiets naar Bleanavon
Vandaag bezoeken we Bleanvon. Een klein dorpje op ongeveer 20 kilometer van onze camping. Gisteren hebben we gekozen voor een fietstocht langs het kanaal te doen zodat we vandaag een tussentop maken voor we naar de volgende camping rijden. De weg naar Bleanavon is smal en volgens de routeplanner ook nog eens versperd. We kiezen er dus voor om de camper een dorp verderop te parkeren en om dan op de fiets naar Bleanavon te gaan.

We worden getrakteerd op een leuke route dwars door een mooi natuurgebied met heerlijke fietspaden. Uiteindelijk blijkt de weg helemaal niet smal en helemaal niet opgebroken maar zo op de fiets is helemaal geen straf hoor. Het is nog steeds heerlijk weer.

De verschillende deelgebieden zijn afgesloten met poortjes zodat er niet gereden kan worden met auto’s. Het is wel een beetje raar dat er bij een aantal poortjes constructies zijn gemaakt waardoor je er met je fiets niet tussendoor kan. Je mag daar namelijk gewoon fietsen, waarom dan die rare blokkade. We moeten de fietsen dus optillen om die poortjes te kunnen passeren. Raaarrr

Welcome to Hell
Als we in Bleanavon aankomen is het bij de voormalige staalfabriek erg stil. Gelukkig is het wel open. We waren eerder bij een voormalige staalfabriek in Duisberg. Die waren echter stukken groter en moderner. Deze fabrieken dateren van omstreeks 1800. De ijzerfabriek van Blaenavon was de eerste in Wales die vanaf het begin was ontworpen als een complex met drie ovens, werknemerswoningen en een bedrijfswinkel. De werkomstandigheden waren hier slecht met veel vuur en hitte. Daarom staat op de affiches Welcome to Hell. Het bedrijf werd in 1870 opnieuw opgericht als de Blaenavon Iron & Steel Company en was een van de slechts zes ijzerfabrieken in Zuid-Wales die met succes de overstap naar de staalproductie hadden gemaakt. In 1878 had het bedrijf 5.000 mensen in dienst, maar het had zich financieel ver overschat en ging ten onder aan de hevige concurrentie.

Na het bezoek rijden we naar het dorpje om daar te lunchen. Veel keuzemogelijkheden zijn er niet maar de hamburger met friet smaakt er niet minder om. We hebben daarnaast een prachtig uitzicht op de typerende omgeving van Zuid Wales. Het is overduidelijk geen rijk deel van het verenigd koninkrijk maar daarom zeker niet minder mooi.

Beperkingen
We fietsen na de lunch weer terug en rijden dan door naar de volgende camping. Het is druk op de weg en we zitten in de vrijdagmiddag spits. Zelfs dat heb je hier in het dunbevolkte Wales. Op 400 meter voor de camping worden we linksaf gestuurd. Een bruggetje van 2,20 meter breed. Dat gaat niet passen. Opvallend deze vakantie al die beperkingen. Daar hebben we normaal gesproken weinig last van. We rijden dus om en rijden via een andere route naar de camping en caravan club Gowerton. Daar hebben we gereserveerd. Bij de reservering kun je een lidmaatschapsnummer opgeven. Dat scheelt 15 euro per nacht ! Het nummer van onze ACSI kaart wordt op de site alleen niet herkend. We krijgen de extra betaalde 30 euro echter netjes terug. Dus tip in UK. Even een ASCI kaart aanschaffen voor vertrek. Kost maar € 6,00 per jaar en scheelt 15 euro per nacht bij veel campings in UK

Armoede
De volgende dag stappen we op de fiets voor een tochtje naar Swansea. Swansea is volgend internet een levendige stad aan de kust en staat bekend om de prachtige Swansea Bay en de vele outdoor-activiteiten die er te doen zijn. We zijn dus benieuwd. Het fietspad van de camping helemaal naar het boulevard gaat over een voormalig spoor. Dat zijn altijd leuke en mooie routes en zo ook deze keer. Aangekomen bij de boulevard is het een drukte van jewelste. De doorgaande weg is afgesloten en er is kermis, er staan kraampjes en er zitten heel veel mensen op stoeltjes op op de boulevard omdat er ook een vliegshow is. We fietsen er langs naar het centrum van Swansea. Dat is schrikken. Wat is het hier vervallen en eerlijk gezegd zelfs gewoon een beetje armoedig. Hoewel er best veel restaurants en clubs zijn, nodigt het helemaal niet uit om daar even lekker te gaan zitten. We fietsen dus maar snel verder.

The Mubles
Een stukje buiten Swansea aan dezelfde baai ligt Mubles. Het fietspad er naar toe is fraai aangelegd met een mooi uitzicht op de baai. Ook hier is het druk. Mensen zitten in het gras in groepjes bij elkaar. Zaterdag, mooi weer en ook vanaf hier is de vliegshow te zien. Mumbles is een kustdorp op het schiereiland Gower in zuidwest Wales. De plaats is vernoemd naar de kaap die hier aan de kust te vinden is. Mumbles is een stuk beter dan Swansea. We lunchen aan de baai en bezoeken nog even de pier van Mumbles. Net als in Zuid Engeland in deze in zeer slechte staat van onderhoud en dus al na 100 meter afgesloten voor publiek. Te gevaarlijk. Aan het begin van de pier staat zoals gebruikelijk een reuzenrad waarvoor werkelijk niemand enige interesse heeft.



