Het geheim van Stonehenge

Samenvatting

We rijden naar Stonehenge waar we een ‘groot’ geheim ontrafelen. Aansluitend rijden we door naar Bath waar we 10 jaar geleden voor de eerste keer kwamen. De dag daarna rijden we naar Wales en fietsen we langs het Monmouthshire and Brecon Canal

Huishoudelijke taken

Voordat we naar Stonehenge rijden gaan we eerst onze energie voorraad op peil brengen want dat lijkt wel nodig. Dit jaar hebben we maar 1 gasfles mee (LPG) terwijl we normaal ook altijd een reserve fles aan boord hebben. Dat gaat prima maar dan moeten we wel op tijd tanken natuurlijk. Bij het LPG tanken is het even zoeken naar de juiste adapter. Het vulpistool heb ik nog nooit eerder gezien dus ik ga hulp vragen. Uiteindelijk blijkt het gewoon zonder adapter te kunnen. Whahha. Lekker wakker ben ik. Daarnaast gaat er maar 5 liter gas in. Pardon? De meter stond toch echt op meer dan 50%. Maar goed ik reken dus 5 euro gas maar we zitten wel weer vol.

Stonehenge

10 jaar geleden reden we langs Stonehenge en zijn we niet gestopt. Nu gaan we wel een bezoekje brengen. We parkeren niet bij Stonehenge zelf maar in Amesbury. Dat is een kleine plaats op 10 minuten fietsen. Vervolgens gaan we op de fiets naar Stonehenge toe. Het ligt er prachtig bij en de stenen zijn toch veel groter dan gedacht. Stonehenge is een megalithisch monument uit de Jonge Steentijd. Het dateert uit 2300 voor Christus. Best wel oud dus. De hoefijzers en de stenen die verticaal voor hun openingen zijn geplaatst, zijn precies uitgelijnd met de zonsopgang op de dag van de zomerwisseling. Een seizoensklok dus.

De horizontale stenen die bovenop lagen werden onderling verbonden door een messing-en-groefverbinding. De stenen zijn 25 ton zwaar. Dat was best wel indrukwekkend dus 4500 jaar geleden. De steen hierboven op de foto is de hielsteen. Als je daarlangs kijkt op midzomer dan zie je de zon opkomen in het monument.

Een groot geheim

We fietsen langs het monument, maken wat foto’s en zijn eigenlijk van plan om gewoon een kaartje te gaan kopen. Er is een laag hekje dat tussen het openbare wandelpad en het park staat. Het valt op dat de bezoekers in het park vlak voor onze neus staan. Niemand mag vanzelfsprekend niet naar de stenen zelf toe. Met een kaartje kun je er wel helemaal omheen lopen maar altijd op een best wel grote afstand. Als je dat dan vergelijkt met wat je ziet vanaf het openbare wandelpad dan is dat eigenlijk zo’n beetje hetzelfde. Dus….

Ik weet het, typisch Nederlands. En er is geld nodig om het netjes te onderhouden maar dit gaat mij te ver hoor. O ja eerlijk is eerlijk: Voor € 32,00 mag je ook naar het bezoekerscentrum en gratis met de bus heen en weer vanaf de parkeerplaats. Ik vind het allemaal een beetje too much maar als je dus netjes naar de officiële parkeerplaats gaat en daar een kaartje koopt weet je niet beter. Dat doen de meeste toeristen dus zodat nagenoeg iedereen binnen de hekken staat voor € 32,00 per persoon. Wij genieten van ons gratis uitzicht vanaf het fiets- en wandelpad en gaan daarna weer terug naar Amesbury waar we een Scone to Go nemen bij de plaatselijke bakker

Beperkingen met de camper

Met de camper rijden we vervolgens naar de omgeving van Bath. Daar hebben we een camping uitgezocht via een nieuwe app. Camping the Blackberries. Vlak voor de camping sla ik af naar een kleine zijweg en kijken we recht tegen een enorme stijle heuvel aan. Ik schat in meer dan 25%. Voor de eerste keer in 10 jaar durf ik het niet aan. Onze camper heeft best een sterke motor maar dit zie ik niet zitten. Als eerder hadden we in UK een stukje wat maar net aan ging en halverwege achteruit op een smalle weg is geen goed plan. We keren dus en rijden een stukje om want dat kan ook. Aangekomen bij de camping blijkt dat deze overmorgen pas open gaat. Bijzonder want in de nieuwe app staan al 7 positieve beoordelingen 🙂 We rijden dus verder want er is een andere camping twee kilometer verderop. Dit keer lopen we vast omdat de doorgaande weg een beperking heeft voor de breedte. Twee meter breed gaan we niet halen. Dus alweer gekeerd en nogmaals via een andere route naar de volgende camping. Uiteindelijk komen we aan op Riverside Farm. Een basic camping aan de rivier op 15 minuten van Bath. Basic? Ja. Onderstaande foto is van het toiletgebouw. Whahaha. Het is wel keurig netjes en schoon.

Bath

We fietsen daarna nog even naar Bath voor een avondmaal. Bath werd in de 1e eeuw gesticht door de Romeinen rond de thermen. De Romeinen bouwden een stenen reservoir rond de Heilige Bron om de baden van warm water te voorzien. Oorspronkelijk lag het reservoir in de openlucht, maar later werd het ingesloten in een groot gebouw en overkapt. In 2017 bezochten we het oude Badhuis al. Dat slaan we nu dus over. We slenteren wat door de stad, eten bij de griek en gaan daarna weer terug naar de camping

Monmouthshire and Brecon Canal

De volgende dag rijden we in anderhalf uur naar Wales. We komen aan op Riverside Camping park in Crickhowel. Een heerlijke rustige adults only camping. Adults only is helemaal booming tegenwoordig. Er is maar voor één nachtje plaats. Dat is natuurlijk prima maar zet ons wel aan het denken. Dat wordt een druk weekend. De schoolvakanties beginnen hier dit weekend en we zitten in een heel populair gebied. Tegen onze gewoonte in reserveren we dus voor aankomend weekend een camping

We stappen daarna op de fiets voor een prachtige tocht langs het Monmouthshire and Brecon Canal. Het grootste deel van de momenteel bevaarbare lengte van 35 mijl loopt door het Brecon Beacons National Park. Het oorspronkelijke doel ervan was een industriële kanaal voor steenkool en ijzer, die via een netwerk van tramlijnen en/of spoorwegen naar het kanaal werden gebracht.

Buiten een aantal bootjes, fietsers en wandelaars is het rustig en de temperatuur is heerlijk. Wat een weelde hier. Het levert ook prachtige plaatjes op natuurlijk.

Jan in de Zak

Halverwege genieten we van koffie met sticky toffee pudding. Nog nooit gehad maar als we het proeven blijkt het gewoon ouderwetse broeder of Jan in de Zak te zijn. Ik blij, Laura iets minder 🙂 Dat was lang geleden dat ik dat had gegeten. Alleen mijn Oma en mijn Schone Moeder maakte dat nog. Na bijna 25 kilometer komen we langs een aquaduct. Daar gaat het kanaal over de naastgelegen rivier heen. Een raar maar prachtig gezicht blijft dat. Dat konden ze 200 jaar geleden toch best al goed.

Bij een hekje moet ik even mijn achterwiel optillen. Het wiel blijft staan maar mijn frame gaat wel omhoog. Blijkt dat het wiel helemaal los zit ! Twee bouten zijn losgetrild maar zitten er gelukkig nog wel aan. Dat ging maar net aan goed dus. Je zal met je fiets het kanaal in kukkelen of erger bij een afdaling je achterwiel verliezen. Ik kan de bouten gelukkig aandraaien met het gereedschap dat we altijd bij ons hebben.

Uiteindelijk komen we aan in Brecon. Een superleuk klein stadje of misschien is het wel een dorp. We drinken daar koffie voor we weer weer terug gaan. De terugweg gaan we via de gewone wegen en niet wederom langs het kanaal. Dan valt ons pas op dat we ongemerkt toch best een stukje omhoog zijn gefietst. 400 meter om precies te zijn. Resultaat is dat we 25 kilometer heuvelafwaarts fietsen en we in no-time weer op de camping zijn. Daar repareer ik eerst even mijn achterwiel

Als ik bezig ben hebben we al snel aanspraak van een aardige mijnheer die hier op de camping staat maar niet ver hier vandaan woont. Hij geeft ons tips voor een camping in de buurt. We moeten volgens hem naar Sint David. Daar is een prachtige en rustige camping met fenomenaal uitzicht. Dat gaan we dus doen maar eerst dit weekend nog naar de Mumbles.