#9 | The Burren

Na een nachtje schommelen in de camper door de herfststorm die over Ierland heen trekt rijden we het laatste stukje over Slea Head tot we weer terug zijn in Dingle. De weg is smal maar met de camper nog prima te doen al kom je soms wel uitdagingen tegen 🙂

We moeten off the road 🙂

Vanaf Dingle willen we eigenlijk over de Connor Pas terug rijden. Die schijnt erg mooi te zijn. De weg is echter alleen toegankelijk voor auto’s van 1,80 meter breed. We keren dus noodgedwongen om en rijden dus terug over dezelfde saaie weg als gisteren 🙁 Achteraf gezien hadden we dit stukje Ierland kunnen overslaan. Slea Head is mooi maar te kort voor de kilometers die je erheen moet rijden. We rijden in één stuk door naar de pont in Tarbert. Ook deze route is onaantrekkelijk en bovendien stormt en regent het. Met de pont gaan we naar overkant voor € 21,00.

In Kilrush eten we een broodje aan de pier. Het naast gelegen strand is verlaten maar er wappert wel een rode vlag. De strandwachten zijn ook bij 7 Bft gewoon paraat. Dat lijkt misschien onnodig maar die Ieren zien we regelmatige zwemmen op momenten dat wij met een glas gluhwein bij de open haard zouden willen zitten. We kunnen ons er dus wel iets bij voorstellen.

Rode vlag, niet zwemmen dus ……

Na de lunch rijden we naar de kliffen van Kilkee. Met gevaar voor eigen leven wandelen we een stukje langs de kliffen. We moeten oppassen dat we er niet vanaf wegwaaien en 200 meter beneden in de woeste golven belanden. Dit weer hadden we niet besteld maar het is buitengewoon spectaculair.

De kliffen van Kilkee

Nadat we zijn uitgewaaid rijden we nog een uurtje en komen we langs de bekende kliffen van Mohr. Daar gaan we morgen heen. We stoppen uiteindelijk in Doolin en zetten de camper weer eens op een echte camping. Nagle’s caravanpark is groot maar goed opgezet en het ligt op een mooie locatie aan de kust. Opvallend zijn de ogen in het asfalt waar je je caravan aan vast kan sjorren met banden. Okay dan, kennelijk waait het hier wel eens een beetje hard.

Nagle’s Caravanpark

Het is inmiddels etenstijd en we hebben geen zin om te koken. We gaan daarom naar de pub. We wandelen ongeveer  anderhalve kilometer en kijken eerst nog even bij de winkels. Allemaal souvenir winkeltjes want daar draait de hele economie op hier.

I love pink

We eten in Gus O’Conner pub.  Dat is een typische Ierse pub met heel veel plaatsen en even zoveel gasten. De bediening gaat echter heel soepeltjes. Die is er namelijk niet! Bestellen aan de bar, tafelnummer doorgeven en direct betalen. Binnen 10 minuten staat het eten voor je neus. En nog goed ook ! Een aanrader dus. We besluiten niet te blijven wachten op de live muziek die pas om 21:30 start. We willen namelijk nog even naar de Burren. Als we aankomen zakt de zon langzaam weg achter de Aran Eilanden

De Burren

De Burren moet iedereen zien. Wat een vreemd maar mooi landschap. Zo moet het er op de maan uitzien denken we. Zwart gesteente met heel veel scheuren en spleten waar dan weer van alles in groeit en bloeit.

Zo doe je dat
….. en het resultaat maar waar groeit dat op dan ?

De wind beukt nog altijd met kracht op de kust. Dat blijft fascinerend om naar te kijken. Het water spat wel 5 tot 10 meter op !

Indrukwekkend
Die golf is dus echt 7 meter hoog

Het is een mooie afsluiting van best wel een lange dag reizen. Morgen op de fiets naar de kliffen van Moher.

 

Geef een reactie