#12 | Kylemore Abbey

Als we opstaan regent het voor de verandering. We zijn wel wat gewend in Noorwegen en Schotland maar dit is wel erg extreem. We verlaten de camping en rijden in een half uurtje naar het bezoekers centrum van de Camorra. Daar begint de wandeling naar Diamond Hill. Die willen we erg graag doen maar ter plekke blijkt dat het gekkenwerk is. De eerste heuvel gaat al schuil in de mist en dan zitten we pas op 1/5 van de hoogte.

Diamond Hill is niet eens te zien !

We zijn echter niet voor een gat te vangen en weten inmiddels dat niets te plannen valt in Ierland. Go with the flow als dat soms wel eens moeilijk. We rijden naar een alternatief. Kylemore Abbey dat 10 minuten verderop ligt. We betalen 13 euro voor de toegang en verkennen het park en het landhuis dat in 1867 is gebouwd door een rijke industrieel.

Kylemore Abbey
Het gotische kerkje op het landgoed

Het is veel soberder dan Highclere Castle waar we dit voorjaar waren. Jammer genoeg zijn er maar een paar kamers opengesteld. Verderop in het park staat ook nog een klein kerkje. Een miniatuurtje maar wel mooi. De vloer is gemaakt van speciaal hout. Door alle natte schoenen wordt het hout een beetje nat maar ruikt het heerlijk in de kerk.

Mooie ramen in het kerkje

Het landgoed is (ook vanwege het weer) druk bezocht. Dat geeft weer aparte en leuke plaatjes en daar zijn wij dan weer gek op 🙂

Leuke kleuren combinatie !
Gewoon net doen of je gek bent als het regent
Handig zo’n regenjas van folie

Na het bezoek rijden we verder en komen we door de Lost Valley. De weg tussen de waterval van Aasleagh en Louisburgh is een echte Must Drive. Wat een prachtige natuur hier. Ondanks of juist door de regen hangt er een betoverend sfeertje.

The Lost Valley
Oei wat mooi

 

Wat ons in Ierland opvalt is dat bijna alle schapen een kleur hebben. Rood, blauw, groen. En niet een beetje maar heel opvallend. Misschien zie je ze anders over het hoofd ? Een beetje vreemd gezicht is het wel zo’n wei vol met blauwe schapen.

Dit is duidelijk niet het zwarte schaap

We rijden via Westport en Newport Achill Island op. Toontje lager zong in de jaren 80: “Ben jij ook zo bang? Dat we turf gaan steken en terug naar de natuur” Hier is dat anno 2017 nog steeds heel normaal. Daar hoef je dus niet bang voor te zijn. Er wordt nog heel veel turf gestoken. Op dit eiland is het wel heel erg duidelijk. Het eiland zelf is verbonden via een brug met het vaste land.

Achill Island

We rijden helemaal naar het puntje van het eiland en komen aan in het dorpje Keel waar we een plekje vinden op het Sandybanks Caravan Park.

Sandy Banks Caravan Park

Het is alweer een mooie camping aan het strand. Hier wordt door de Ierse gasten gesurft in de branding. Koud hoor. Brrrr. Morgen kijken we het weer nog even aan en maken we een plan voor de komende anderhalve week. Ierland is mooi maar er alleen maar rondrijden is niet wat we willen.

 

Eén gedachte over “#12 | Kylemore Abbey

  • 22 augustus 2017 om 13:50
    Permalink

    Jullie treffen het wel heel slecht met het weer. Zelfs het gezegde Vier seizoenen op een dag lijkt niet op te gaan. Weinig zomer op zo’n dag althans. Jammer, jammer, want Ierland is echt prachtig. Maar niet in de mist en de regen. Sterkte.

    Beantwoorden

Geef een reactie