Achill Island

Achill Island is feitelijk geen eiland meer. Net als Skye in Schotland ademt het nog wel een apart sfeertje uit met kleine witte huisjes en uitgestrekte velden waar turf wordt gewonnen. We rijden naar Keem Bay en leggen de turfvelden vast.

We beginnen met het maken van een nieuw plan voor de aankomende anderhalve week. Het weer lijkt iets beter te worden dus we gaan alsnog naar het Noordwesten en naar Noord-Ierland. Daarom rijden we vandaag een flink stuk tot voorbij Donegal. Verder rijden we niet terug naar Fishguard zoals gepland maar boeken we onze overtocht om. We gaan een dag eerder en varen nu van Belfast naar Liverpool. Dat scheelt 400 km rijden maar kost wel een dag voor de overtocht.

Al met al vertrekken we pas tegen 11:00 uur richting Keem Bay. Het uitgestrekte puntje van het eiland. Daarvoor moet je eerst over een heuveltje heen waar zelfs onze camper wat moeite mee heeft !

Heuveltje op

Boven hebben we een prachtig uitzicht over het eiland en het is zelfs droog !

Mooie plaatjes

We besluiten niet helemaal naar het strand te rijden dus we gaan daarna weer terug richting de camping. Onderweg staan de (rode) schapen wel weer heel mooi te wezen langs de rand van de weg dus weer even de camper uit voor een portretje.

Behhh

Voorbij de camping en terug richting het vaste land komen we langs talloze velden waar turf wordt gestoken. Jammer genoeg wordt er nu niet gewerkt maar we stoppen wel omdat we dit alleen kennen uit het Zuiderzee museum 🙂

De turf gaat direct in de kar

De turf wordt in rijeen gestoken. Meestal twee rijen diep. Op de eerste rij staat dan een karretje zodat die precies gelijk staat aan het land. Daar is over nagedacht.

Op de afgestoken rijen groeit de heide kennelijk heel goed. Dat geeft weer mooie plaatjes.

 

 

Wat achter blijft zijn wandjes en restjes turf die opdrogen en waar te zijner tijd weer gras en heide tegenaan groeit.

Het resultaat na het turfsteken

Na deze geschiedenisles rijden we door en maken nog een laatste plaatje als we Achill island weer verlaten.

Bye

We rijden zonder verdere bezichtigen door naar de volgende camping. Onderweg krijgen we het bericht dat de auto thuis voor onze deur is opengebroken.

Niet zo subtiel te werk gegaan

De boordcomputer eruit. Duidelijk doelgericht. Gelukkig is alles goed verzekerd maar gedoe blijft het wel. Dus online aangifte gedaan en het autoschade bedrijf heeft de auto inmiddels opgehaald. Hij is weer klaar als we terug komen.

Om 18:00 uur komen we aan. Even voorbij Donegal op Killybegs Holidaypark. Een nette terrascamping aan zee met eenvoudige maar keurige sanitair. ‘s-Avond kijken we “We zijn er bijna” De groep kampeerders die ook in Ierland zijn. De uitzending gaat over het gebied waar we net vandaan komen 🙂 Geinig en ze staan op dezelfde camping in Doolin waar wij ook stonden

Geef een reactie